PODRÓŻ

Za oknem porannego autobusu
Kres świata
Nieodgadniony horyzont lekko spowity
Październikową mgłą
Senne podróże otępiają chwilowo
Myślenie o Tobie
I o całym bezdusznym świecie ludzi…

Powracam wspomnieniem do dobrych czasów
Kiedy wszystko było obok
Poza
Z dala
Oddałbym wszystko za jedną podróż w czasie

Jadę – nie wiem dokąd
Tutaj nie ma nic pewnego
Za szybą wzgórze po szczyt wypełnione jesienią
Górski potok chłodny jak zimowy poranek…

Tak niewiele mi pozostało
Kilka fotografii zapisanych w pamięci
Kilka pastelowych wspomnień
Rozbijających się o skaliste wybrzeże rzeczywistości

Przepiękny wiersz

_________________


Aniołek - 11.02.2010 (7tc)

Dzięki za słowa uznania.

Są zasłużone.Mnie właśnie ten podoba się najbardziej z Twoich wierszy.Bardzo do mnie przemówił,zwłaszcza ostatnie :