zakładam wątek w którym można wrzucać swoje opowiadania o różnej tematyce

---- Dodano 22 listopada 2011, 10:17 ----

oto jedno z nich


Walka o marzenia

To był ciepły słoneczny, bezwietrzny dzień dla Nikoli i wielu jej rówieśników miał zakończyć pewien bardzo ważny etap życia. Po raz ostatni mieli się spotkać w gronie klasowym na rozdaniu świadectw kończąc klasę maturalną. Wydawało by się, że ta chwila wyczekiwana prze wielu powinna być radosna. Jednak nie dla Nikoli. Dziewczyna wiedziała, że z chwilą ukończenia Liceum zaczną się problemy i nic nie będzie już tak takie proste jak do tej pory. Mimo iż miała już sprecyzowane plany na przyszłe lata egzystowania to obawiała się ich uskutecznienia. Przywiązywała dużą uwagę do edukacji. Po przez trzy lata spędzone w murach miejskiego Liceum odkryła i rozwinęła pasję . Pokochała dogłębnie literaturę. Rozbudziła w sobie pasję pisania. Zafascynowana książkami zdecydowała że chcę studiować polonistykę, a jeśli jej się poszczęści to zostanie pisarką. Jednego była pewna nic jej tak nie pochłaniało jak tworzenie nowych opowiadań czy czytanie nowych pozycji książkowych. Na tym jednak kończą się optymistyczne wizję dziewczyny. Ze swoimi marzeniami i fascynacjami była zupełnie sama. Czuła się wyobcowana. Przedstawiając swoje plany spotkała się z całkowitym niezrozumieniem. Zarówno ze strony rodziców jak i rówieśników. Co prawda Nikola nie zagłębiała się do tej pory w dłuższe i poważniejsze przyjaźnie, ale odkąd sporo czasu poświęcała na pisanie czy czytanie jej dotychczasowe koleżanki odwróciły się od niej . Twierdziły że Nikola jest mało atrakcyjna nie towarzyska, a jej zainteresowania są nudne. Dziewczyna nie umiała przeciwstawić się tym argumentom. Coraz bardziej odsuwając się od nich. Czas wolny wypełniała pogłębianiu nowych pasji. Czuła się świetnie robiąc to co kocha i sprawia jej ogromną satysfakcję chociaż niekiedy czuła się samotnie. Oświadczając rodzicom, że zamierza wybrać się na Filologię Polską również usłyszała negatywną argumentację na swoją decyzję. Dziewczyna zatem bardzo zdezorientowana nie potrafiła zrozumieć dlaczego jej zainteresowania nie są pozytywnie odbierane. Nie chciała sprzeciwiać się woli rodziców zawieś ich oczekiwań. Jednocześnie odczuwała w sobie brak sił by zająć się czymś innym. Nic innego nie sprawiało jej tyle radości, satysfakcji i nie przychodziło z taką łatwością. Myśli ją coraz bardziej przytłaczały i pochłaniały. Odbierały radość życia. Ogarniało ją przygnębienie. Była przekonana, że stosunek rodziny do jej poglądów się nie zmieni, a chcąc walczyć o marzenia musi sama na nie zapracować. Nastolatka nie miałiowa. a pojęcia jak to uczynić
Nikola udała się z wielkim trudem na zakończenie roku szkolnego. Do tej pory chociaż w szkole była zrozumiana zwłaszcza przez polonistę, który był zachwycony tak ogromnymi fascynacjami swojej uczennicy. Dziewczyna na lekcjach języka polskiego czuła się jak ryba w wodzie. Wraz z końcem szkoły te wspaniałe chwilę miały się zakończyć. Rodzice oznajmili iż nie podejmą się finansowania edukacji córki skoro ona nie spełnia ich oczekiwań. Tak więc nastolatka była załamana. Czuła się mało wartościowa. Obecnie utraciła pomysły na nowe utwory. Resztki sił pozostawiała na czekającą ją wkrótce maturę. Teraz to dla niej się wyłącznie liczyło. Zdeterminowana nastolatka nie wiedząc co ma czynić zaczęła udzielać się na forach internetowych, gdzie młodzież rozwiązywała wspólnie swoje dylematy i zmartwienia. Ku zdziwieniu Nikola spotkała się ze zrozumieniem przez liczne grono internałtów . Stopniowo za radami ,,nowych znajomych’’ próbowała odzyskać pewność siebie. Poznała osoby obdarzone podobnymi talentami i pasjami. Nabierała sił na walkę o marzenia. Zaprzyjaźniła się z pewnym chłopakiem czuła, że nadają na tych samych falach. W dodatku pochodzą z tego samego miasta. Swoje wirtualne spotkania przenieśli na realny bezpośredni kontakt. Przypadli sobie do gustu. Daniel bo tak miał na imię poznany młodzieniec pobudził w Nikoli chęć do działania. Podsunął wiele możliwości wyjścia z kłopotów jak się wydawało dotąd nierozwiązalnych.Za namową przyjaciela kilka miesięcy wakacji przeznaczyła na pracę. Wykorzystała własne umiejętności. Udzielała odpłatnie korepetycji, a kilka razy w tygodniu opiekowała się dziećmi i zwierzakami. Po przepracowanych czterech miesiącach zebrała dostateczną sumę by móc wyjechać i podjąć wymarzone studia.
Przez ostatnie kilkanaście tygodni spotkań i długich rozmów przyjaźń z Danielem powoli przeradzała się w poważne dogłębne uczucie.. Przyjaciele nie wiedząc kiedy stali się parą. W wielu sprawach byli jednogłośni zauważyli, że wiele ich łączy.
Bardzo szybko upłynęło lato. Nadszedł październik. Nikola dostała się na ukochaną polonistykę na jeden z najlepszych uniwersytetów w kraju zaś Daniel wybrał prawo na tej samej uczelni. Zamieszkali w oddzielnych akademikach oddalonych od siebie o kilka metrów .
Po kilku tygodniach zarówno Nikoli jak i Danielowi udało się zdobyć zatrudnienie w pobliskiej restauracji , gdzie pracowali popołudniami i sobotami. Na niedzielę powracali do swoich domów i własnych rodzin. Rodzice Nikoli byli zaskoczeni i zadowoleni z postępowania córki nie spodziewali się ,że dziewczyna tak wspaniale poradzi sobie w dorosłym życiu. Dała tym sposobem dowód na to jak bardzo czuje się spełniona zajmując się tym co kocha. Dążąc do urzeczywistniania marzeń znalazła prawdziwe szczęście u boku ukochanego. Jeszcze kilka miesięcy emu nic nie wydawało się tak obiecujące jak teraz. Wysłała swoje opowiadania do kilku wydawnictw czekając na odpowiedź nie liczyła na pozytywne rozpatrzenie wiedziała, że jeśli nie uda się będzie próbowała dalej nie zamierza tak łatwo się poddać. Warto walczyć o marzenia stwierdza Nikola z uśmiechem na twarzy.

OO bardzo ciekawie czekam na ciąg dalszy

_________________
http://www.muzykamarcina.yoyo.pl
Wińcie grzech, nie grzesznika. Wińcie kawę, nie Komurina!