Nie widzę sensu, aby żyć dalej…
Barman! Słodyczy mi nalej…
Wlej ją do mej szklanki…
Chcę ją i same niespodzianki..
Niech życie się zmieni...
Niech mnie ktoś doceni..!
Pragnę trzymać cię za rękę!
Pragnę, abyś zabrał mą mękę!
Inaczej nic już mnie nie ucieszy,
Inaczej będę słyszeć: „ona grzeszy!”
Ludzie są szczęśliwi, niekiedy załamani.
Ja widzę swą przyszłość..On i Ja..SAMI..
Lecz to niewinne i nierealne marzenie…
Chociaż bardziej adekwatne jest słowo: „ZŁUDZENIE”

***
Rośnie zazwyczaj na skraju łąki.
Wiosną posiada różowe pąki.
Mieszka najczęściej obok tulipanu.
Latem w głowie zawraca Panu.
Bowiem Pan Pani często ją zrywa.
Nie obchodzi go jej życiowa cięciwa.
Zabiera jedno życie, by dać szczęście innemu.
Robi to po to, by widzieć biel trenu.
Ślub, goście, zabawa, piękna ceremonia.
Filarem ich miłości była dzika piwonia.
Ta, która rosła sobie spokojnie.
Ta, którą słońce darzyło hojnie.
Woda była źródłem picia.
Miała w sobie tyle życia.
Uschła, zgniła, odeszła. Została zapomniana.
I po co? Skoro sprawa rozwodowa z rana?

Pstryk! To za mało...Tęsknota za zmianą, innością, dobrem, ciełem, niespodzoianką....
Niby zwyczajne....ale czasami trudne...wymaga czasu, cierpliwości po to, aby mocniej docenić to, co nastąpi, potem....

Dopóki wierzysz - jest możliwe....bo marzenia się spełniają.....ale....przyciągaj ku sobie same dobre myśli.....to taki rodzaj kreowania swojej przyszłości.....Kiedyś, sama się przekonasz, że....słowo "niech" będzie zbędne....
Powodzenia!:-)