Słyszeliście o czymś takim? Ciało śpi, a mózg się budzi i jest świadomy tego co dzieje się wokół. Często towarzyszą temu halucynacje senne np uczucie obecności drugiego człowieka, którego tak naprawdę nie ma, „sny na jawie”. To okropne zjawisko. Doświadczam tego od kilku lat – raz, dwa razy w tygodniu, czasem częściej. Jeśli ktoś z Was słyszał o takim schorzeniu i zna jakiś sposób na jego zwalczanie, to proszę o podpowiedź. Wiadomości zebrane dotąd przy pomocy Internetu nic nie dały. Wyczytałem bzdury typu: porwanie przez UFO (!?), „duszenie przez zmorę” itp. Zgłosiłem się z tym do lekarzy (neurolog, psychiatra), ale oni nie bardzo wiedzieli o co chodzi (?)
Nie będę szczegółowo opisywał zjawiska. Jeśli ktoś wie o co chodzi, to nie trzeba mu przedstawiać szczegółów. Z góry dzięki za wszelką pomoc.

Hmm, nie wiem, czy to jest to samo, ale ja miałam sen, w którym to byłam obudzona. Wiedziałam, co się dzieje w okół, że ktoś dzwoni do drzwi, chciałam wstać, ale nie dałam rady, byłam cała zdrętwiała, cięzka, opadały mi powieki. Wiem, że na pewno mi sie to nie śniło. Najgorsze nastąpiło, gdy zaczęło mi brakować powietrza. Wtedy już usilnie próbowałam się podniesc, wybudzić się z tego, no i udało mi się. Do dzisiaj nie wiem co to było, ale do przyjemnych rzeczy to nie należało
Przestałam się tym przejmować, ale po Twoim poście zaczęło mnie to zastanawiać.

_________________

To pewnie TO. Tyle, że Tobie zdarzyło się to raz, a mnie setki razy. To okropne. Nie życzę tego najgorszemu wrogowi.

Moja kolezanka to miala, mowila, ze to bylo straszne i caly dzien byla roztrzesiona. Mialam kiedys tak, ze sie obudzilam, widzialam wszystko co jest w pokoju, ale nie moglam otworzyc oczu i sie ruszyc, mialam tak raz i nie chce wiecej.

_________________

Kiedyś o tym czytałem. Sam chyba nigdy nie przeżyłem, a jak przeżyłem, to pewnie jakoś z mniejszym natężeniem. W każdym razie paraliż senny jest chyba bardziej traktowany jako zjawisko paranormalne, bo pamiętam, że chyba o tym czytałem w gazecie, która się takimi rzeczami zajmuje. Swoją drogą to dziwne, że psychiatra nic na ten temat nie wiedział, bardzo mnie to dziwi.

I to jest właśnie totalna bzdura. Wyczytałem gdzieś nawet, że jest to zjawisko "oświecone". Ciekawe kto to napisał?



Mnie też to dziwi. Tym bardziej, że temat przedstawiłem lekarzowi z najmniejszymi szczegółami.

Powinno sie o tym wiecej mowic nawet w prasie, jest tyle waznych tematow o ktorych sie nie mowi, jakby ich nie bylo, nie bylo problemu.

_________________

Zgadzam się. Piszcie. co wam lezy na sercu. Jesli bedziemy sie dzielic problemami i smutkami wtedy znajdzie się wyjście. Wazne zeby prubować

Mi nie chodzi o to, by akurat tym problemem dzielić się z kimkolwiek. Ja szukam recepty na jego zlikwidowanie.

Wiem dlatego próbowałam znalesc jakis sposób żeby ci pomóc. Narazie jeszcze nie wiem jak ale próbuje. Wierze ze to musi byc dla ciebie straszne. Ja miałam kiedys koszmary senne... i ktos mi pomógł. Wiem ze to co innego i nie da sie porównac... niestety.

Wiem, że jesteście ze mną. I za to Wam wszystkim dzięki wielkie.

To może spróbuj z tym problemem do jakiegoś innego psychiatry czy psychologa się zgłosić, bo nie wierzę, że żaden nic na ten temat nie wie. W końcu to zjawisko nie jest nowe.

Ostatnio gdzies o tym czytalam, sporo osob to dotyka, ale ludzie nie chca o tym mowic ze wstydu, ze to cos zlego i wstydliwego.

_________________

Jak na razie mam z tym spokój (odpukać). Od jakichś dwóch miesięcy. I oby już nie wróciło. To na pewno coś niedobrego. Ale czy wstydliwego? Nie powidziałbym. Ale może właśnie przez ten wstyd dolegliwość nie jest za bardzo znana nawet lekarzom.

zgadzam sie i ciesze ze juz ci lepiej trzymam kciuki zeby nie wróciło. - nawet nie wiesz jaką radosc mi sprawiłes ta informacją

Dzięki Kasiu

To super, oby tak dalej, trzymaj sie. Skoro ludzie nie mowia o tym problemie to i malo sie o nim wie.

_________________