Zaprawdę powiadam Ci, że w narzekaniu

akurat nie tylko ale nie mam zamiaru sie tłumaczyc przecież nie pisze o swoim zyciu i wiec o co Ci chodzi wiesz tylko tyle że nie mam pracy mam dziecko i meza

_________________
Niech żyje bal bo to życie to bal jest nad bale.
Niech żyje bal drugim razem nie zaproszą nas wcale

_________________
Smutek mam we krwi...

Nie tak znowu twardo
To poza tym samoocena, po co mam myśleć o sobie źle skoro mogę dobrze i to mimo niepełnosprawności. Okres myślenia o sobie źle mam za sobą, wiele rzeczy przez to straciłem, wiele osób nie poznałem, z wieloma kobietami nie umówiłem się na randki i przez wiele zostałem w tym okresie zlekceważony. Czyli nic ciekawego. Wkurzyłem się pewnego dnia i pomyślałem, że przecież można inaczej.

Teraz jest właśnie inaczej, mi tam dobrze.... a jak ktoś lubi narzekać, to w sumie jego sprawa.
Narzekanie nie jest za sexy moim zdaniem, szczerze mówiąc jest do niczego...

oj greg psychologji to mnie nie musisz uczyc znam swoja wartośc ale powiem szczerze narazie nie zależy mi na facetach mam ważniejsze problemy moze kiedyś chociaz do dziś słowa niektórych tną jak nóz ale idzie przeżyc

_________________
Niech żyje bal bo to życie to bal jest nad bale.
Niech żyje bal drugim razem nie zaproszą nas wcale

Tomku, jak tam Twój dzisiejszy guz...już znikł?

_________________
"Być może dla świata jesteś tylko człowiekiem, ale dla niektórych ludzi jesteś całym światem"

"W 1977 r. wprowadzony został do nauki termin „zespół maltretowanego męża". To, że wiele osób wątpi w realność tego zjawiska, a wielu mężczyzn nie przyznaje się, że doznaje przemocy ze strony swoich żon, bojąc się ośmieszenia, wynika zapewne ze stereotypu silnego mężczyzny i słabej kobiety w obrębie kultury Zachodu. Często natomiast spotyka się zespół maltretowanego męża w różnych scenach komicznych, dowcipach, filmach i teatrze.

Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia" alarmuje, że co dziesiąta ofiara przemocy w rodzinie to mężczyzna, a odsetek ten stale rośnie.

Raport CBOS „Przemoc i konflikty w domu" z lutego 2005 roku nie pozostawia wątpliwości: kobiety wyzywają i obrażają partnerów niemal równie często jak mężczyźni swoje partnerki (przemoc psychiczna). W 2005 roku policja odnotowała prawie 13-proc. wzrost liczby pokrzywdzonych mężczyzn - było ich ponad 10 tys.

W Wielkiej Brytanii mężczyźni są ofiarami domowej przemocy o 30 proc. częściej niż kobiety, zaś w Nowej Zelandii - aż o 50 proc. częściej. Według amerykańskiej Domestic Violence Against Men na 100 wypadków domowej przemocy w USA w 40 ofiarami są mężczyźni.
Statystycznie kobiety częściej niż mężczyźni stają się ofiarami przemocy w rodzinie. Jednak na sygnały od bitych kobiet policja reaguje częściej i chętniej niż na sygnały od ich partnerów. Mężczyźni będący ofiarami przemocy fizycznej często milczą, dlatego że są uznawani za odpowiedzialnych za te akty bardziej niż kobiety (Muller, Caldwell i Hunter, 1993). Kobiety - sprawcy przemocy - są też traktowane łagodniej niż mężczyźni. Analiza wypadków zabójstw małżonków przeprowadzona przez Dawsona i Langana (1994) pokazuje, że wśród skazanych mężczyźni byli częściej posyłani do więzień (94 proc., kobiety - 81), a wśród ukaranych więzieniem mężczyźni byli częściej skazywani na dożywocie (16 proc., kobiety - 5). Kobietom częściej dawano wyroki w zawieszeniu (16 proc., mężczyźni - 5). Bici mężczyźni nie walczą o swoje prawa tak skutecznie jak kobiety.

Działacze Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca zwracają uwagę, że mężczyźni wstydzą się zgłaszać policji, iż zostali pobici przez żonę. Idą na komendę tylko w wyjątkowo drastycznych wypadkach."

_________________
Stoję przed wami po stokroć zabijany.
Z blizną na karku, z obgryzioną łapą ,ale póki wilk krwawi - wilk żyw!

oj.. joj.. joj.. bardzo mnie boli.. mam nadzieję że dzisiaj będziesz delikatniejsza i nie zrobisz mi następnego?

_________________
> Niepełnosprawni wszystkich krajów łączcie się <