Nie piszę wiele, ale czasem coś jakby samo mi się poskłada...

Otworzę swe ramiona by były jak okno
szeroko na świat rozpostarte
Otworzę swoje serce dla Ciebie
bo wiem że jesteś tego warty
Otworzę szerzej swe oczy
by widzieć blask Twoich oczu śliczny
Otworzę swoją duszę
dostępną dla nielicznych...

Zamknę swoje ramiona
by móc Cię uścisnąć
Zamknę swoje serce
byś mógł być przy mnie blisko
Zamknę swoje oczy
by móc wraz z Tobą płakać
Zamknę swoją duszę
byś miał mnie dla siebie jak w złotej klatce ptaka...



Powiedz...
O Refleksjo! - siostro moja miła
Gdzież biegnąc w dal
swoje JA zgubiłam?

Czy w głębinach jeziora ono utonęło?
Czy w bujnej trawie łąki tak mocno usnęło?
Może w teatrze kolejną sztukę wystawia?
A może podróżując zło świata naprawia?

Szukałam go ciągle - kilka dni i nocy
Płakałam rzewnie i wzywałam pomocy
Bezsilna siadłam na mchu wielkiej połaci
Przymknęłam oczy
Znalazłam...



Żeby znów mieć dwa mysie ogonki,
I mleczne wąsy pod nosem,
Żeby znów mówić deser na sedes,
I tata - armata do rodziciela.

Z zupy wyławiać jedynie makaron,
Całować swoje odbicie w choinkowych bombkach,
Smarować meble kremem,
I zakładać buty na odwrót.

Na każde pytanie odpowiadać "Co cię to obchodzi?"
Wyjadać palcami śmietankę do kawy,
Lepić ślimacze rodzinki z plasteliny,
I lizaki - serduszka wklejać we włosy.

Zamiast w łóżku spać na podłodze,
Podkradać mamie szminkę,
Dostawać złotówkę na loda,
I gotować obiad "na niby".

I żeby być z powrotem tą samą małą dziewczynką...

_________________
Życie to raj, do którego klucz jest w Twoich rękach...!
Moje miejsce w sieci-http://cos-mojego-cos-cennego.blogspot.com/ZAPRASZAM

Bardzo ładnie. Podoba mi się szczególnie drugi wiersz.

_________________
Piszę poprawnie po polsku.