Ogólnopolskie Forum Osób Niepełnosprawnych (OFON) • Zobacz wątek

buziaczek

Jaki jest wasz stosunek do łez, płaczu...?

Czy w waszych oczach jest to oznaka słabości, wrażliwości (może nadmiernej?), a może traktujecie to jako coś najnormalniejszego, coś co jest integralną częścią przeżywania emocji?

LC

Bardzo ciekawy temat.

Ja nie lubie płakać przy ludziach, nie wiem dlaczego. Może wstyd, że pokazxuję swoją słabość??
Dla mnie łzy sa utozsamiane z wrażliwością człowieka. Ja bardzo często płaczę, płaczę w samotności, nie daje rady nie płakać. na filmach płaczę, gdy stanie się coś niedobrego - katastrofa - płacze, bo wyobrazam sobie jak Ci ludzie musza sie czuc etc. jestem strasznie wrazliwa, czy łatwo mnie przez to zranić ? Nie, ale potem tłumię to w sobie i zapamiętuję...

Katarzyna Metzger

ja płacze czesto ze wzruszenia i nie umiem tego powstrzymac

nie wstydze sie płaczu ale czasem reakcja ludzi na to ze płyna mi łzy mnie dobija
czasem lubie popłakac gdy mi zle to mi pomaga

Pflaume · Aniołek - 11.02.2010 (7tc)

Oznaka słabości :hmm:

, możliwe. Nie lubię płakać przy ludziach, nawet najbliższych. Gdy mi jest źle płaczę w samotności, najczęściej w nocy, bo wiem, że wtedy, nikt nie wejdzie do pokoju i nie będzie pytać "Co mi jest itd." Gdy się wypłaczę zawsze mi lepiej.

LC

Chyba każda (nie wiem jak Panowie, bo nie piszą) tak ma, że jak płacze, to płacze w samotności. Taka ulga jest, gdy sie czlowiek wyplacze. Ja to mam tak, ze przez caly tydzien mi sie to nawarstwi a w niedziele zawsze wybucham.

Małgośka

A ja jak już mi się zdarzy płakać to właśnie nie w samotności.Bo jak się płacze komuś to lżej jest

Marlena

Ja uważam że łzy nie sa oznaką słabości, płaczę jak mam ochotę i nie robię tego w ukryciu, często płaczę :cry:

PatrycjA

mi sie też zdarza płakać.......płacze na filmach.....jestem wrażliwa

chyba tak......czasami trzeba sie wypłakać, zeby wyżucić z siebie te wszystkie złe emocje....płacze w samotności, albo ostatnio z kolezanką gadałyśmy i naraz obie sie rozryczałyśmy i tak se we dwie płakałyśmy....... :cry:

kris

LC napisał(a):

nie wiem jak Panowie, bo nie piszą

bo jak to mówią prawdziwy facet nie płacze albo boją się przyznać :boks:

Pflaume napisał(a):

Nie lubię płakać przy ludziach, nawet najbliższych.

Pflaume napisał(a):

Gdy mi jest źle płaczę w samotności, najczęściej w nocy, bo wiem, że wtedy, nikt nie wejdzie do pokoju i nie będzie pytać "Co mi jest itd." Gdy się wypłaczę zawsze mi lepiej.

LC napisał(a):

Taka ulga jest, gdy sie czlowiek wyplacze.

PatrycjA napisał(a):

czasami trzeba sie wypłakać, zeby wyżucić z siebie te wszystkie złe emocje

i to wszystko się zgadza bynajmniej w moim przypadku , popłakać sobie to nie taka głupia sprawa i oczka się czyszczą i duszy jest lżej . :smile:

buziaczek

Ogolnie nie jestem placzka,ale jak juz placze to w samotnosci. Rozrozniam u siebie kilka rodzaji placzu:
- z bezsilności przechodzącej niemal w złość (np. wszystko "leci" mi z rąk),
- z bezradności, niemocy i bezsiły (np. gdy wiem,ze ktos cierpi,a ja nie potrafie mu pomoc)
- ze wspomnień (zazwyczaj ludzie, którzy są już po tamtej stronie, fotografie, stare listy)
- z rozstania i tęsknoty (wiadomo).

Pflaume · Aniołek - 11.02.2010 (7tc)

kris napisał(a):

facet nie płacze albo boją się przyznać

Myślę, że raczej boją się przyznać. Bo to taka Wasza męska duma nie pozwala

Katarzyna Metzger

nie zgodze sie płacza i niektórzy sie przyznają
problem z tymi co mieli wmawiane ze im nie wolno...

Pflaume · Aniołek - 11.02.2010 (7tc)

Katarzyna Metzger napisał(a):

problem z tymi co mieli wmawiane ze im nie wolno...

No właśnie to taki kolejny stereotyp. A ja nie widzę nic złego w tym, żeby faceci płakali. Ludzka rzecz

asia_86

ciekawy temat
ja bardzo rzadko płaczę... a jesli juz to przez to że :
- widze jak ktoś placze (samej az mi się cos robi.....)
- jak musze pozegnać sie z przyjaciółmi ( a spedzilam z nimi np. czesc wakacji )

mijossi

Nie wstydźcie się emocji. Płaczcie, śmiejcie się i bądźcie poprostu sobą. Dziewczyny mam nieodparte wrażenie, że emocje są kwinescencją kobiecości, i ta zmienność nastrojów...
I tu uwaga dla wszystkich, nigdy, ale to nigdy nie wolno tłumić, tłamsić w sobie emocji. Proszę potraktujcie to jako psychologiczne BHP. A jeśli już to się stało to dla jednych co bardziej dynamicznych z ognistym temperamentem. Proponuje w garażu czy piwnicy worek do boksowania, albo w odosobnionym miejscu zwyczajnie sobie powrzeszczeć.
Mi pomaga muzyka klasyczna, działa naprawdę kojąco, to dla mnie taki balsam na duszę. To pewnie dlatego mam anielską wręcz cierpliwość(czasem sam sobie się dziwię) do ludzi i sytuacji.

Pflaume · Aniołek - 11.02.2010 (7tc)

mijossi napisał(a):

piwnicy worek do boksowania,

Mi by się przydał taki worek

Ostatnio dzisiaj płakałam. oczywiście w samotności :placz:

Asiulek

Placzę gdy jest mi zle, gdy jest we mnie duzo emocji i musze jakos sie wyladowac.

Placze gdy jestem samotna, skrzywdzona , zawiedziona , rozczarowana, w ogole beksa ze mnie

mijossi

Cóż Martuniu, każdy ma lepsze i gorsze, grunt to jednak pozytywne myślenie. Coś Ci "powiem", zamknij oczy i wyobraź sobie, że jesteś otoczona specjalnym polem siłowym(to analogia do tematyki sf.) i jego zadaniem jest powstrzymać wszelkie to co Cię rani, smuci i denerwuje. W tym czasie ważny jest spokojny i wyrównany oddech.
Coś Ci to przypomina? Widzisz ja przyswoiłem sobie metodę Silvy, a 1 stopień Reiki pomógł mi zobaczyć świat bardziej miłym i przyjaznym. Tak przy okazji w podobny sposób radzę sobie z bólem(tym fizycznym), a tabletki biorę tylko gdy wiem że naprawdę nie zatrzymam bólu czyli baardzo rzadko. Pozdrawiam i głowa do góry, a w oczach niech iskierki radości częściej się pojawiają.

Pflaume · Aniołek - 11.02.2010 (7tc)

Michał, to bardzo ciekawe co napisałeś. Widać, że bardzo interesujesz się rożnego typu zjawiskami

LC

mijossi napisał(a):

Nie wstydźcie się emocji. Płaczcie, śmiejcie się i bądźcie poprostu sobą. Dziewczyny mam nieodparte wrażenie, że emocje są kwinescencją kobiecości, i ta zmienność nastrojów...

Hehe, zmienność nastrojów to wiesz khm :niesmialy: