Ogólnopolskie Forum Osób Niepełnosprawnych (OFON) • Zobacz wątek

elle · **Dołączył(a):** 23 gru 2009, 20:33 **Posty:** 40

Mój zamek na lodzie

Mój zamek na lodzie, jak różowe marzenie -
Niestały i kruchy, pękający od słodkości;
Jest jak raj, jak senne majaczenie
I nie ma w nim miejsca na żadne złości.
Mój zamek na lodzie ciągle się zmienia,
Czy świeci słońce, czy pada deszcz;
Ma w sobie coś z miłosnego marzenia,
Piję w nim nektar i koktajl z łez.
Mój zamek na lodzie kiedyś słaby rozwiał wiatr.
Wtedy prysnęła radość, jak bańka mydlana
I płakał ze mną cały świat,
Płakał i tęsknił do białego rana.
A o brzasku mój zamek odrodził się ze snów,
Przeminęły burze i przeminęły deszcze.
Nieraz on runie i powstanie znów,
Nieraz jeszcze.
W moim zamku na lodzie stoją parawany,
Zapach bólu i szczęścia miesza się do mdłości.
Na słonecznych podłogach leżą tam dywany
I jest wszystko, tylko brak... miłości...

Napisałam ten wiersz w wieku 13 lat.