Zastanawiam się gdzie Waszym zdaniem zaczyna się dorosłość? O kim powiecie, że jest dorosły? O kimś, kto posiada określony wiek, czy o kimś, kto ma jakieś konkretne cechy?
Kiedy poczuliście, że jesteście dorośli (a może jeszcze nie poczuliście)?
Kim jest ktoś, kto własnie przestał być nastolatkiem? Czy automatycznie staje się dorosłym?
Nie chodzi mi o aspekt prawny (słynna osiemnastka), bo tu wszystko jest jasne, chodzi mi o wasze indywidualne odczucia.

_________________
Bierz życie jakim jest i ciesz sie chwila, bo ona ulotna potrafi być.

Na pewno nie wiek. Niektórzy juz w wieku kilkunastu lat są dorośli a niektorzy maja po dwadzieścia pare i dalej dzieci.

_________________
"Tylko dwie rzeczy są nieskończone: wszechświat oraz ludzka głupota, choć nie jestem pewien co do tej pierwszej."
Albert Einstein

Dorosłość a dojrzałość to dwie różne sprawy. Niektórzy są według prawa dorosłymi ludźmi, a jednak są niedojrzali.
Wpływ na to ma charakter i wychowanie danego człowieka oraz ilość i jakość problemów, które spotyka w swoim życiu.

Moim zdaniem wówczas, kiedy podejmuje samodzielne decyzje, przedsięwzięcia i staje się odpowiedzialny za siebie, za to, co robi i jak żyje, a także za swoich najbliższych...

_________________
Róża Jerycho

Czasami i dorosłym ludziom, zdarzają się wpadki.Jest to chyba dobre, bo wtedy człowiek nabywa doświadczenie, wie co jest dobre, a co złe,co należy robić, a czego się wystrzegać. Wszystko zależy, jak już wyżej zostało wspomniane od wychowania, od sytuacji rodzinnej, etc.Bardzo dużo zależy od tego, jakim się jest człowiekiem... to chyba przede wszystkim. Niektórzy nigdy nie dorośleją.

_________________

_________________


Aniołek - 11.02.2010 (7tc)

Nie powiem, kiedy się człowiek staje dorosłym, ale kiedy powinien się nim stać - po bierzmowaniu.

A mogę wiedzieć dlaczego tak myślisz, że akurat po bierzmowaniu

_________________


Aniołek - 11.02.2010 (7tc)

Bo bierzmowanie to dojrzałe, świadome wyznanie i potwierdzenie swojej wiary. Przechodzi się wtedy do dojrzałości religijnej.

Rozumiem Ładnie to napisałeś. Tylko nie jestem pewna czy taki 15-16 latek jest na tyle dojrzały, oczywiście są wyjątki... I czy jest takie do końca świadomie potwierdzenie swojej wiary Niektóra młodzież teraz przystępuję do bierzmowania, bo tak wypada lub z przymusu z rodziców.... Niemniej podoba mi się Twoja odpowiedź i popieram w 100% i teoretycznie tak właśnie powinno być, ale w praktyce jest nie co inaczej. Każdy na swój sposób podchodzi do wiary, a już na pewno młodzież w dzisiejszych czasach...

_________________


Aniołek - 11.02.2010 (7tc)

A co z niewierzącymi?
I jak juz tu było pisane, teraz bierzmowanie to nie człek se wybiera tylko mu się "narzuca"

_________________
"Tylko dwie rzeczy są nieskończone: wszechświat oraz ludzka głupota, choć nie jestem pewien co do tej pierwszej."
Albert Einstein

Niewierzący mają problem, bo nie mają takiego obiektywnego momentu, który wymagałby od nich wejścia w dorosłość. Każdy musi się sam czegoś uczepić.



I dlatego napisałem:

Sorry Ruciński ale dla mnie to Ty głupoty piszesz i jesteś jakis nawiedzony. Są ludzie wierzący i nie wierzący i od wiary tu nic nie zależy w tym temacie. Z reszta już w wielu widziałam Twoje zdanie i sorry, ale dla mnie to przeważnie głupota.

_________________
"Tylko dwie rzeczy są nieskończone: wszechświat oraz ludzka głupota, choć nie jestem pewien co do tej pierwszej."
Albert Einstein

I o czym to niby świadczy? Nie twierdzę, że wierzący stają się dorośli poprzez bierzmowanie, a niewierzący dorośli się nie stają, bo nie przystępują do bierzmowania. Napisałem, że wierzący mają sakrament bierzmowania, który pozwala określić (czy powinien pozwalać określić), kiedy ktoś staje się dorosły. Niewierzący nie mają takiego sakramentu, więc u nich trzeba szukać innego wydarzenia.

Co w tym jest nawiedzonego niby? Proszę o wskazanie konkretu, a jeżeli nie, to liczę na przeprosiny, bo poza wyzwiskami w moją stronę w Twoim poście nie było niczego.

Nie sakrament decyduje o dojrzałości. I to nie zależy od wiary. I nie przeproszę, bo dla mnie (i nie tylko) są to głupoty, że niby jakiś sakrament powinien być wyznacznikiem. Pogadaj z psychologami jak mi nie wirzysz.

_________________
"Tylko dwie rzeczy są nieskończone: wszechświat oraz ludzka głupota, choć nie jestem pewien co do tej pierwszej."
Albert Einstein

Piszesz tak, bo nie masz pojęcia, czym jest bierzmowanie. Za wikipedią: "Istotą tego sakramentu jest przekazanie Ducha Świętego, umocnienie wiary oraz uzdolnienie do świadczenia o niej oraz jej obrony". "Katolika włącza w misję ewangelizacyjną Kościoła Katolickiego". "W Kościele rzymskokatolickim bierzmowanie spełnia rolę wyznania wiary, niejako świadomego, bo dokonywanego w wieku dorosłym (lub zbliżonym do dorosłości) powtórzenia chrztu".

Nie chodzi tu o jakąś wiarę, ale o świadome jej wyznanie. Człowiek staje się dorosły, kiedy zaczyna samodzielnie myśleć, decydować o sobie i ponosić odpowiedzialność za swoje czyny. Bierzmowanie jest właśnie takim samodzielnym myśleniem, decydowaniem o sobie i powiedzeniem, że od tej chwili jestem świadomie wierzącym, za co ponoszę odpowiedzialność. Wniosek: po bierzmowaniu człowiek staje się dorosły.

Myślisz, że psycholog nie zgodzi się z moja definicją dorosłości?

Ja się niestety zgodzić tutaj nie mogę. Wtedy człowiek staje się dojrzały do podjęcia takiej, a nie innej decyzji, czy chce uczestniczyć w bierzmowaniu, czy nie.
Często zdarza się, że do dorosłości jeszcze daleko.

_________________

To kiedy człowiek staje się dorosły?

_________________
"Jesteś dzieckiem wszechświata nie mniej niż drzewa i gwiazdy, masz prawo być tutaj" Desiderata, Baltimore 1692 r.
Ty [you] również.....

Cały czas, wspominałem o tym na początku, mam to w domyśle - że bierzmowanie powinno być wejściem w dorosłość, bo tym jest w teorii, ale w życiu różnie bywa.