Jestem


jestem zbyt martwy i bezpłodny w myśli
by zwać się poetą
lecz rozrzucam słowa po świecie
i choćbyś deptał po nich
nieznajomy przechodniu
nie przestanę

bo słowo jest wyzwoleniem
słowo pozwala uwolnić się od przekleństwa
którym jestem
i którym pozostanę po grób…

jestem zbyt ubogi w wiedzę i mądrość
by zwać się myślicielem
lecz nie poddam się przed zmierzchem życia
i nie zmienię kursu okrętu mego
choćby wiatr połamał stery i żagle…

jestem zbyt słaby i wątły
by sprzeciwić się złu które mieszka w ludziach
lecz uczę się odkrywać w nich dobro
dziś wiem że istnieje…


29 listopada 2007

wiersz super, dość głęboki w interpretacji
oceniałeś Rafała wiersze a wiesz, że sam popełniłeś błędy , czepiam się szczegółów brakuje znaków przystankowych mimo że jest to wiersz wolny to w niektórych momentach pod względem gramatycznym przecinki są niezbędne

Tutaj brak znaków przystankowych celowy. A literówki u Rafała celowe nie były na pewno.

wyrażam swoje zdanie przecież mam do tego prawo prawda? , a jeśli chodzi o Rafała to pisałam że powtórzenia na początku każdego wersu są celowe a nie literówki, czytaj uważnie

Dobra, źle zrozumiałem Ja również wyrażam tylko swoje zdanie.

Wiersz głęboki, refleksyjno-filozoficzny, w tonacji pesymistycznej, ale - na szczęście - z nutką nadziei w dobro zakorzenione w człowieku Podmiot liryczny, występuje w podwójnej roli: kreatora i odkrywcy dobra. Poeta, nieustraszony kreator poezji, której narzędziem...słowo Zakodowana w nim wola walki w życiu za pomocą mocy słowa, ma konotacje biblijne ( " Nie pozwala upaść słowu..", cytat ten jest mi znany z lektury Bibliii), wartość i znaczenie albowiem wyzwala go spod złego uroku przekleństwa, ciągle na nowo.

_________________
Róża Jerycho