Ogólnopolskie Forum Osób Niepełnosprawnych (OFON) • Zobacz wątek

koteczka586

Darku nie jestes sam duzo osób ma ten problem z nie smiałościa co ty, ja tez zawsze od kiedy pamietam bylam nie smiała trudno mi bylo nawiazac z kim kolwiek kontakt teraz to troche sie zmieniło ale jeszcze odczuwam w sobie ta nie smiałośc ciezko było mi do kogos zagadac porozmawiac itd jednym slowem wstydzilam sie i to było moja słaba strona z ktora mialam zawsze proplem zeby sie przełamac otworzyc bylam taka cicha szara myszka .

Judyta

Ja jestem nieśmiała, choć mniej niż kiedyś. Kiedyś to była chorobliwa nieśmiałość, która ważyła na relacjach z ludźmi i załatwianiu różnych spraw, teraz to często "urokliwa" nieśmiałość, ale jednak i mimo że przeszłam 6 letnie "pranie mózgu" (terapię psychologiczną). Razi natomiast mnie nieuzasadniona pewność siebie, często chodzi w parze z tym, że ktoś -delikatnie mówiąc - "mało ze sobą reprezentuje", dlatego wolę osoby nieśmiałe, bo zazwyczaj są kulturalne, wrażliwe, ich nieśmiałość wynika z wyobraźni i inteligencji, też empatyczne, szanują granice, też wytrzymałości, innych, nie są egoistyczne i egotyczne, skłonne do kompromisu i dzielenia się ... (długo można wymieniać

), czyli nieśmiałość może być zaletą, a to wzmacnia samoocenę i pozwala pozbyć się nieśmiałości, która wynika właśnie z niskiej samooceny.
Kiedyś bodajże w magazynie SENS lipiec lub sierpień 2011 roku był cały artykuł o plusach płynących z nieśmiałości, wzięłam go sobie do serca, bo cóż mi pozostaje, jak nie akcpetacja, tym bardziej że - O, ironio ! - to pierwszy krok na drodze do przezwyciężania "słabości".
Np. większości ludzi w płci przeciwnej podoba się i przyciąga ich pewność siebie, bo pokazuje, że jesteśmy zdobywcami, fighterami rzeczywistości, a poza tym kto się nie ceni i to bardzo, nie może liczyć na poważanie u innych, na szczęście większość przeważnie nie ma racji (jak mawiał klasyk - większość zawsze się myli) i ja trochę się cieszę, że jestem "dla koneserów" i ludzi ambitnych, którzy nie zrażają się byle problemem, myślę że dzięki nieśmiałości przyciągam właściwych ludzi, tych, na których mi zależy i którym zależy na mnie

.
Polecam też artykuł poniżej, w którym przedstawia się studium przypadku nieśmiałości i jak nieoczekiwanie nieśmiałość się może objawiać:
http://zwierciadlo.pl/2011/psychologia/ ... ze-skorupy

sebko12

eh nieśmiałość czy śmiałość widzę pewną prawidłowość w tym całym zjawisku. o tuż na forach pewnie byśmy i książkę na pisali na wiele tematów ale w realu? no właśnie w tym realu to najchętniej pewnie byśmy się schowali do jakiejś szuflady a nie daj w sytuacji sam na sam z kobietą i nie żeby odrazu Bóg wie co tam ale ot choćby sama rozmowa oj to dopiero masakra dolna szuflada i to na same dno się schować było by najlepiej. sam nie wiem skąd to się bierze ale tak jest wiem sam po sobie jak mam sam pujść i prosić pielęgniarkę o zastrzyk to już wolę sam się obsłużyć.

Judyta

Tak, zgadza się Sebastian, mam to samo. W Internecie łatwiej mi się komunikować, bo jest mniejszy stres, lęk i napięcie, to i lepiej mi to wychodzi - komunikowanie się.
Wydaje mi się też, że to wynika ze zbyt niskiej samooceny, lęku przed porażką i odrzuceniem, bo oczekiwania wobec siebie są wygórowane, chcemy np. innych zjednać, a nie do końca mamy nad tym kontrolę, wpływ i nie wszystko zależy od nas, zdajemy się też w ocenie siebie na innych (studium przypadku z artykułu, do którego link podałam). Czasem wystarczy sobie uświadomić, że choć jedna osoba mnie odrzuciła, to cała reszta świata nie i może sądzić zupełnie inaczej niż ta osoba (to jej odosobniona opinia).

mariano

Nieśmiały to taki bardziej zawstydzony chyba.
Ja nie jestem super otwarty na ludzi, ale też do nieśmiałości chyba mi daleko.
Lubie pogadać, ale muszę mieć dobrego słuchacza.
Kiedyś spotykałem się z jedną dziewczyną i ciągle musiałem nawijać, a ona tyle co nic.
Siedzi i słucha, od siebie nic, rozmowy nie rozwinie.
Szybko tracę cierpliwość w takich sytuacjach.
Weź później kombinuj, czy celowo cie olewa, czy może jest zawstydzona, czy coś jej nie pasuje...
Najlepiej kawa na ławę. Jak widzę podchody, to daje sobie spokój.

sebko12

a może to właśnie ona była nieśmiała??? to raczej typowe w relacjach damsko-męskich ja z kolei tylko ze mną zacznij gadać to mnie się koparka nie zamyka ale zawsze musi zacząć ta druga osoba no i jest jeszcze we mnie spory problem z nie ufnością jeśli jak to się mówi wyczuje człowieka to koniec schowam się w swój pancerz i tyle mnie widzieli. kobiety też mają coś w sobie co onieśmiela myślę że często polega to na tym że są jeszcze faceci którzy są skłonni do poświęceń,wyrzeczeń a nawet w swoich myślach pozwalają sobie na idealizowanie kobiet a kobitki nam na przekór robią wszystko by pokazać że są zwyczajne ot po prostu kobieta i już. i co? i właśnie problem bo wybijają nas skutecznie ze słodkiej naszej nieświadomości.