bubu Trzeba mówić...Bo chwila przemija i człowiek zostaje sam..zobaczyłem to w podpisie na forum no właśnie. Żona chorowała na raka, miała kilka bardzo poważnych operacji, chemioterapię i naświetlania. co miesiąc chodzi na badania kontrolne i cała rodzina w tym dniu jest spieta i zdenerwowana. czekając na wyrok. jak znosicie takie sytuacje? macie jakis sposób żeby sie uspokoić?

NIE.W takich sytuacjach spokojnym być się nie da.
Bardzo mi przykro z tego powodu.Mogę jedynie to powiedzieć.Bo przecież jak powiem,że będzie dobrze,nie uwierzysz.Trzeba jednak nadzieją się podpierać.

Kazdy czuje inaczej... rodzina nie zawsze pomoze bo takie wsparcie - czasem m sprawia ból. Oni tez cierpią ale to nie to samo. Mnie pomaga ktos z boku... jego nie dobija smutek, bul. Ja sobie radze, ale nie zawsze da sie samemu poradzić cos na taki smutek. Na szczeście mam kilku przyjacół - szczególnie jednego - który mi zawsze pomoze

Hmmm, jak to jest miec raka , nie wiem, jak to się znosi nie wiem, wiem tylko, co się czuje, jak się taką osobę straci, chodzi o moją babcię, której nie dali możliwosci leczenie, ze wzgledu na to, ze raka wczesniej nie wykryli
Moge powiedziec o tym co ja czuje, gdy po raz kolejny mam się położyć do szpitala, po raz kolejny obiecują mi, że juz wszytsko będzie dobrze, po raz kolejny mnie zawodzą, a ja muszę im ufać, ze to co zrobią bedzie dobre, ze nie pogorszą a polepszą i tak kazdorazowo sie na lekarzach zawodzę. Chyba dawno przestalam juz wierzyc, ze bedzie lepiej, ze kiedys nadejdzie taka chwila, ze bede mogla normlanie ruszyc reka, ze nie bedzie tych potwornych boli przez ktore bede mogla normlanie spac i ze bede jako tak sprawna, bo przeciez kidys taka bylam... Im dluzej moja choroba trwa tym bardziej już wszytsko spisuje na straty.

_________________

moja matka jest chora na raka,od kilku lat walczy.
stala sie nie do zniesienia odkad jest chora.
prawda jest taka ze cokolwiek bysmy w tej sytuacji nie powiedzieli czy nie zrobili to nigdy tego nie zmienimy,ona i tak jest chora,i tak naprawde jest z tym sama bo tylko ona tego bezposrednio tej choroby doswiadcza.

kurcze no to masz cieżko, nprawdę współczuje

Przykre bardzo

Natalia, współczuję Wam. Szkoda, że więcej nie umiem Twojej mamie i innym osobom w podobnej sytuacji pomóc. U mojego dziadka wykryli guza na tyle wczesnie, ze obecnie jest zdrowy i jeszcze mogę z nim pobyć... Dlatego wierzę, że rak to nie wyrok...

_________________
Każdego poranka dostajemy szansę na nowe życie i od nas zależy, czy zaświeci słońce Pomimo chmur - walcz, bo życie nie kończy się na kłopotach, a słońce świeci ponad nimi!

Tak jest, jeżeli jest wykryty we wczesnym stadium to jest bardzo duża szamsa. ja tez w to wierze.

_________________

dlatego mamunia sie nie poddaje

i niech tak będzie jeszcze wiele pięknych dni

_________________
Każdego poranka dostajemy szansę na nowe życie i od nas zależy, czy zaświeci słońce Pomimo chmur - walcz, bo życie nie kończy się na kłopotach, a słońce świeci ponad nimi!