Coś takiego wylazło ostatnio z mojej głowy i serca. Ot taki słaby wierszyk...


JAK SIĘ NIE SMUCIĆ…

I ty odjeżdżasz
I ty odchodzisz
Tam gdzie świat jest lepszy
A droga przez życie łatwiejsza…

Jak się nie smucić
Gdy ulice takie puste i szare?
Jak spać spokojne
Kiedy noce do przesady ciche i ciemne?
Jak wiersze słodkie pisać
Kiedy życie goryczą ocieka?
I jak łzy nie uronić
Gdy serca przyjaciół po świecie rozwiane?

Zostawiłaś mnie na drodze
W deszczu i mrozie
Zostawiłaś mnie na drodze
Bez mapy i kompasu
Pośród lasu, nocy ciemnej

I ty odjeżdżasz
I ty odchodzisz…

Jak się nie smucić
Gdy serce po trzykroć złamane?
Jak spać spokojnie
Gdy noce chłodne
Jakby styczeń trwał wiecznie?
Jak wiersze słodkie pisać
Kiedy w sercu smutno i pusto?
I jak łzy nie uronić…

Nie bądź taki skromny , wiersz wcale nie jest słaby.
Mnie się podoba...

_________________
Człowiek staje sie mądry z wiekiem - najczęściej jest to wieko od trumny

Cieszę się malka, że się podoba

Mnie również bardzo się podoba ten wiersz

_________________
Piszę poprawnie po polsku.

Tomku, super wiersz. Czytając wspominam pożegnania przyjaciół, którzy wyjechali za pracą, nie są to miłe wspomnienia jednak czytając Twój wiersz wszystkie te wyjazdy stają mi przed oczami.

_________________
Człowiek zmienia się od dzieciństwa po grób. Kiedy jest więc sobą?

wiersz jest bardzo ładny

Tomku potrafisz poruszyć duszę, i o to chyba chodzi, by poezja wzbudzała uczucia.

_________________

Aniołek (11.02.2010r. - 7tc.)

Czytając tytuł tego wiersza, zupełnie na początku pomyślałam,że być może zawiera wskazania co do tego jak żyć, co robić, żeby tak długo się nie smucić a tymczasem, jest on wykładnią rzeczywistości, która otacza poetę po odjeżdzie przyjaciół, którzy zostawili po sobie w duszy podmiotu lirycznego smutek i żal przede wszystkim...stąd retoryka pytania: jak się nie smucić w takiej sytuacji... Wzruszająca liryka, która musi się podobać

_________________
Róża Jerycho