Ogólnopolskie Forum Osób Niepełnosprawnych (OFON) • Zobacz wątek

Pflaume

Tomek napisał(a):

A i tak każdy jest inny.

No i całe szczęscie, że każdy z nas jest inny, bo tak świat był by nudny

malka · **Dołączył(a):** 26 lut 2008, 17:52 **Posty:** 1595

Mój syn jest jedynakiem i tak zostanie ,z różnych względów.
Naszczęście nie przejawia "symptomów" egoisty, snoba i pępka świata i mam nadzieję,że tak zostanie :lol:

A ja ze swojej strony dopilnuję :wink:

by nadal dzielił cukierka na trzy : dla mamusi, dla tatusia no i dla siebie.
Mam dobre mądre dziecko i jestem z niego szalenie dumna.

fiona · **Dołączył(a):** 14 wrz 2007, 19:36 **Posty:** 3535

moim zdaniej jaki bedzie jedynak, zalezy glownie od wychowania, wiem co mowie :razz:

malka napisał(a):

by nadal dzielił cukierka na trzy

i tak powinni podchodzic wszyscy rodzice jedynakow :grin:

Iwona

To wszystko zależy od charakteru i wychowania przez rodziców. Nas w domu jest dwóch, jestem ja i brat. Ale niestety, wbrew pozrom nie żyje nam się różowo. Nie wiem dlaczego, może dlatego, ze ja jestem ON. Choc to on jest młodszy i powinien zaakceptowac taką siostrę, jaką ma.

malka · **Dołączył(a):** 26 lut 2008, 17:52 **Posty:** 1595

Iwona napisał(a):

Choc to on jest młodszy i powinien zaakceptowac taką siostrę, jaką ma.

Iwonko, a po czym mniemasz,że brat Cię nie akceptuje? Daje Ci to jawnie odczuć?
Jest dzieckiem czy osobą dorosłą?

Adi85 · **Dołączył(a):** 5 gru 2008, 17:21 **Posty:** 1036

Z przykroscia stwierdze ze jedynak - rozpieszczony do granic mozliwosci.

W sumie tez kiedys taki bylem, dopoki zycie mi kopa nie zaczelo dawac.
I szczerze? Z biegiem czasu ciesze sie ze mnie kopalo

agni-esz · **Dołączył(a):** 26 maja 2009, 14:24 **Posty:** 25

Dużo zależy od wychowania. Ale jak się całą miłość przelewa na jedno dziecko to siłą rzeczy rośnie z niego "pępek świata". Mam jedynaka, bardzo chciałabym wychować go żeby sie dzielił, żeby był dobrym człowiekiem ale to trudne. Ma trzy lata i już różki pokazuje, nie chce dawać swoich zabawek, nie chce poczęstować. Gadam, tłumacze ale jakoś na razie nie dociera. Może to taki głupi wiek...

Czila

Jestem jedynaczką i od dziecka chorą. Nigdy nie byłam za mocno rozpieszczana, kochano mnie rozsądnie tzn. przede wszystkim przygotowywano do życia zmuszając wręcz do samodzielności. W podobny sposób wychowywałam swoje dzieci i jestem z nich DUMNA. Wyrosły na wspaniałych, rozsądnych i opiekuńczych ludzi, dających sobie radę w wielu sytuacjach.
:smile:

"Dobra matka to, ta która kocha swoje dzieci rozsądnie" :smile:

ewa161op034

Mój syn jest jedynakiem. Ma kolegę, który ma rodzeństwo. Syn oddał by pół domu dla innych kolegów- taki jest szczery. Jego kolega, który mieszka z nami w jednym domu, niczym się nie umie dzielić- jest najważniejszy w rodzinie i konkuruje o wszystko z siostrą... Podejrzewam, że mój syn też by taki był, gdyby miał rodzeństwo.

jasiek zło · **Dołączył(a):** 6 lut 2008, 18:58 **Posty:** 229

Stereotypy, a wiecie, "niepełnosprawni zachowują się jakby nie wiadomo kim byli" ;-)

Ja tam mam siostrę jakby co

kruszynka · **Dołączył(a):** 3 paź 2006, 00:02 **Posty:** 7621

ja też mam siostrę dla ścisłości

zibi

Być jedynakiem. nie znaczy nim być, czasem w obcych można znależć bratnią duszę

Kris25

Bo tak naprawdę wszyscy jesteśmy braćmi

chwila · **Dołączył(a):** 27 paź 2009, 19:04 **Posty:** 76

Hm ...
Jacy są jedynacy ? Dziwne pytanie.
A jakie są osoby, które posiadają rodzeństwo?

Moim skromnym zdaniem na naszą osobowość mają wpływ geny, rodzice, środowisko i oczywiście my sami

))))

Pozdrawiam i życzę miłego tygodnia,
-chwila :wink:

Iwona

Katarzyna Metzger napisał(a):

Wszysko zalezy od wychowania

No właśnie Kasiu!
Jeśli rodzice nie zaszczepią w swoich dzieciach miłości, kultury i tolerancji to czy to jedynak, czy ktoś z licznego rodzeństwa będzie chamski i wyrośnie na niedobrego człowieka. Owszem co niektórzy jedynacy są egoistami, są rozpuszczeni, bo nie muszą walczyć z rodzeństwem o miłość rodzicielską. Mają to, co chcą. ale tak jak pisałam tutaj wiele od wychowania zależy.

Czila

Jacy są jedynacy? To zależy od wychowania. Ale jedno wiem na pewno z własnego doświadczenia, że ciężko być jedynakiem zwłaszcza w trudnych życiowych sytuacjach, kiedy ciężarem który musisz dźwigać nie możesz podzielić się z kimś innym np. opieka nad rodzicami.
Takim osobom smutno jest, kiedy nie mają z kim usiąść przy świątecznym stole, kiedy z okazji ich święta telefon milczy, a gdy zachorują nikt ich nie odwiedzi.

Kris25

Czila napisał(a):

Takim osobom smutno jest, kiedy nie mają z kim usiąść przy świątecznym stole, kiedy z okazji ich święta telefon milczy, a gdy zachorują nikt ich nie odwiedzi

Dlatego dziękuję rodzicom dziękuję że mam dwoje rodzeństwa

lukasz85

Czila napisał(a):

Takim osobom smutno jest, kiedy nie mają z kim usiąść przy świątecznym stole, kiedy z okazji ich święta telefon milczy, a gdy zachorują nikt ich nie odwiedzi.

to jest święta prawda wiem po sobie bo też jestem jedynakiem niestety

Miya

Ja jestem jedynaczka.. I kiedy zawsze o tym mówiłam ludzie na mnie krzywo patrzyli i oceniali mnie pod względem " jedynaczka to musi być rozpieszczona".. A ja nie sądze bym taka była.. Zawsze chciałam mieć rodzeństwo. I teraz nie dziwię się czemu rodzice nie zdecydowali się na drugie dziecko. mają dość problemów ze mna ( nie chodzi już o moje zachowanie ale o zdrowie...). Zawsze byłam grzeczna i spokojna i nie dostawałam wszystkiego co chciałam mimo że jestem jedna... Moje zachowanie zmieniło się z czasem to ludzie mnie nauczyli być bezczelnym i pyskatym i nie dawać za wygraną...

lukasz85

Miya napisał(a):

Zawsze byłam grzeczna i spokojna i nie dostawałam wszystkiego co chciałam mimo że jestem jedna

ja również jestem w podobnej sytuacji jak ty w sumie miał bym brata ale jak miał 3mieśiące zaktusił się mlekiem i zmarł teraz by miał 17lat ale cóż taki los jedynakiem przechlapane jest być na starość jeśli jej się oczywiście dożyje do nie będzie się nawet do kogo odezwać rodzice wieczność też nie będą żyć i zostanie się samemu zdalnego tylko na siebie i to jest ten ból