Greg_Zorba napisał(a):
Trzeba ważyć słowa, poza tym dlatego nie ufam kobietom, krwawi takie nawet do tygodnia bez przerwy i żyje...?
Miesiączka kolego, to złuszczanie się śluzówki macicy, i ma się to nijak do krawienia, o którym ty piszesz
Miya napisał(a):
Nie rozumiem tylu ludzi którzy sie temu sprzeciwiają..
Bo to dosyć kontrowersyjny temat jest, i chyba nigdy nie będzie w nim zgody. Jeżeli chodzi o eutanazję, ja już się wielokrotnie wypowiadałam, moje zdanie, co do tego się nie zmieniło, więc można je przeczytać raz jeszcze...
LC napisał(a):
To jest temat, w którym nigdy nie będzie zgodności.
Możemy pójść torem myślenia, że to Bóg dał nam życie i to Bóg nam ma prawo je odebrać, Ok. Tylko, ze człowiek wraz z postepem, nauczył się negować to, co Bóg sobie założył.
W przypadku uratowania komuś życia, możemy powiedziec, widzicie, to Bóg tak chciał i tak w koło Macieju. Tylko co w przypadku, gdy ktoś jest niewierzący, ale wierzy w swój realny koszmar, koszmar bólu, niekończącej się gehenny, gdy jest uzależniony od innych, gdy nie może nic, tylko leżeć.
Hmm. Jedno wiem.
O eutanazji nie możemy decydowac My. Może to zrobić bezpośrednio zainteresowana osoba. Zanim taka decyzję chory podejmie, musi ona być podparta szeregiem badań przeprowadzonych przez lekarzy, i diagnoza musi być jedna, żadnych szans na wyleczenie i ogromne cierpienie pacjenta.
To nie jest eliminacja zbędnego obciążenia. To musi być świadoma decyzja chorego. Jeżeli pacjent sam funkcjonuje, lecz nie rozpoznaje nikogo, nie może zostać poddany eutanazji, gdyz to będzie nic innego, jak zabójstwo.
Moge mówić za siebie. Wiem jedno. Dla mnie zycie za wszelką cenę jest nie do przyjęcia. Gdybym była roslinką podłączoną do maszyn, które utrzymywalyby mnie przy zyciu, wolałabym "nie być" Zycie to nie tylko oddychanie, nie tylko krążenie krwi w moim ciele. Życie to, coś więcej, to co moge zrobic dla innych, to co mogę zrobić dla siebie, to, że mogę cokolwiek zrobić(np. oddanie zdrowych organow po mojej śmierci, które by sie nadały i uratowały zycie komuś jeszcze). Można by powiedziec, że dopoki zyję daje swoją obecność, jestem namacalna, można na mnie patrzeć, ale nie będzie to egozimem ze strony moich bliskich, którzy za wszeka cene chcieliby mnie utrzymac przy życiu, bo najtrudniej jest tym, którzy zostają?
Sama ze soba sie kłócę. Bo łatwo sie mówi, tudzież pisze, gdy nie spotyka nas to w sposób bezpośedni, tylko mówimy o eutanazji w aspekcie etycznym, gdyby chodziło o bliską mi osobę, która chciała by zakończyć swój zywot, była by nieuleczalnie chora, bardzo by cierpiała i prosiła by o to, ciężko by mi było, lecz idąc przykładem mojej babci, która cierpiała bardzo pod koniec swojego życia, uszanowałabym jej zdanie, gdyby chciała eutanazji. Było by mi bardzo ciężko i odezwałby sie pewnie wtedy we mnie ten wczesniej pisany egozim.
Dla mnie:
Śmierć ma Sens i Ma Sens Życie...
! każdy ma prawo tak twierdzić tylko co zrobić z tymi 900 przypadkami eutanazji BEZ zgody chorego które mialy miejsce w Holandii w 1995 roku ? 
Nowości
Mapa Strony
Index Mapy strony
RSS
