Pensja minimalna to 980 zł na rękę. Z tego trzeba zapłacić czynsz: 600 zł za 22-metrową kawalerkę. No i wykarmić sześcioosobową rodzinę, która w niej mieszka. Czy to w ogóle możliwe?- U nas dzieci nie chodzą głodne. Maciek je obiad w szkole, Karolinka to nawet i śniadanie, i podwieczorek jeszcze do tego, tylko trochę się wstydzi i nie chce jeść obiadu w szkole, więc jak po nią przychodzę, to zabieram ze sobą trojak i obiad przynoszę do domu. To i dobrze, bo jak w stołówce nakładają do tych menażek, to dają trochę więcej, wtedy też Natalka z nią ten obiad zje. Za to nic nie musimy płacić, bo szkoła jakoś rozlicza się z opieką społeczną. Najgorzej, że Krzyś nie najada się już cycem. Musimy mu kupować mleko, a takie mleko dla dziecka kosztuje. Dwa dni i mleka nie ma. Ostatnio jak zabrakło nam do końca miesiąca, pożyczyliśmy od znajomych 20 złotych. Trzeba było kupić dziecku mleko za 12 złotych, reszta została dla nas, to znaczy dla mnie i dla męża. Na jedzenie. Na dwa dni. I jakoś dajemy radę – opowiada pani Renata. W jej głosie nie słychać żalu. Jest młodą energiczną kobietą. Siedzi na fotelu i właśnie karmi piersią kilkumiesięcznego Krzysia – najmłodsze z czwórki dzieci. Wskazuje na lodówkę stojącą w kącie pokoju. – Zawsze jak mąż przynosi wypłatę od razu idę na zakupy i zapycham lodówkę, żeby było co jeść, jak skończą się pieniądze. Co ja miałabym dzieciom powiedzieć, jakby jedzenia zabrakło, no co? – pyta pani Renata.
Kawalerka plus klatka schodowa, grzyby gratisJest 10 rano. Maciek z Karolinką są w szkole. To dwójka najstarszych dzieci pani Renaty i pana Pawła – jej męża. Maciek chodzi już do piątej klasy, Karolinka do pierwszej. Pod nogami kręci się trzyletnia Natalka. Jest wesoła, wszędzie jej pełno. Dziś akurat jej tata ma wolne, więc siedzimy w piątkę: Natalka, jej kilkumiesięczny brat, rodzice i ja. Jest ciasno. Rozglądam się dookoła. Stoją dwie rozkładane wersalki, fotel, ława, jest łóżeczko dla dziecka, a na środku pokoju stoi wózek, w którym usypia Krzyś. Pani Renata wstaje, żeby go ukołysać, ale ma niewielkie pole manewru. Jeździ wózkiem tam i z powrotem przemieszczając się może o 10 cm, więcej się nie da. Rozglądam się dalej. W rogu stoi szafa. Na niej schną porozwieszane dżinsy. Nie, nie ma tu innego pomieszczenia. Pokój, w którym mieszka cała rodzina, ma 15 m2. W przedpokoju jest jeszcze maleńka wnęka kuchenna i łazienka. Metraż całego mieszkania tej sześcioosobowej rodziny to 22 m2.
- Jak dzieci jedzą obiad rozkładam im tę wersalkę. O tu, spod łóżka wysuwa się jeszcze jedna część i na niej jedzą – wskazuje pani Renata. - Jak odrabiają, lekcje to wystawiam im na klatkę taki mały stoliczek, żeby miały na czym pisać, inaczej nie ma gdzie. I wie pani co? Czynsz za to mieszkanie to 600 złotych. To mieszkanie komunalne, dostałam je, jak wychodziłam z domu dziecka. Już od jakiegoś czasu nie płacimy czynszu i mamy nakaz eksmisji. I dobrze. Może przeprowadzimy się do czegoś większego – mówi z nadzieją pani Renata. Mąż, który do tej pory raczej się przysłuchiwał naszej rozmowie, ożywia się. – Czekamy na mieszkanie socjalne, one są tańsze, no i na sześcioosobową rodzinę dostaniemy coś większego – włączył się pan Paweł. Ale nutka optymizmu szybko gdzieś ucieka. – Jesteśmy 23. na liście oczekujących na mieszkanie, a kolejka przesuwa się w tempie dwóch osób na rok. Szybko się pewnie nie przeprowadzimy. A tu dzieci często chorują. O, tu, widzi pani, ta ściana to cała jest zagrzybiała. Teraz tego nie widać, bo było zamalowane niedawno, ale jak córka spała na łóżku przy tej ścianie, to pościel cała była mokra od tego grzyba i tej wilgoci. I przez to cały czas chorowała. I za to mamy płacić 600 złotych miesięcznie?
więcej na:
http://gielda.onet.pl/czy-da-sie-przezy ... news-detal
, ale co by było gdybym zachorowała:?: Na leki by mi już nie starczyło 
Nowości
Mapa Strony
Index Mapy strony
RSS
