Ogólnopolskie Forum Osób Niepełnosprawnych (OFON) • Zobacz wątek

Joanna · **Dołączył(a):** 26 lip 2006, 15:41 **Posty:** 6341

Czego Wam brakuje do szczescia? Jest cos takiego?

Katarzyna Metzger

Ciszy... Spokoju... ( i parteru) :-D

Nie mam duzych wymagań.

Tomek

Tolerancji innych ludzi i - nie będę oryginalny - bliskiej osoby, z którš byłoby łatwiej chodzić po tym łez padole.

Daisy · **Dołączył(a):** 4 sie 2006, 13:08 **Posty:** 286

każdy kogoś potrzebuje :roll:

A szczęście tak czy inaczej trzeba starać się jakoś tam znaleźć w sobie. To bywa bardzo trudne, ale pozwala by inni zobaczyli, że jesteśmy całkiem fajni mimo niepełnosprawności. Wtedy łatwiej innnym ludziom przekonać się do nas :-D

Shawn Carter

podjazdu

ale to juz niebawem nastapi :-D

Joanna · **Dołączył(a):** 26 lip 2006, 15:41 **Posty:** 6341

W sumie mi tez tego brakuje, ale to nie nastapi.

Shawn Carter

a dzialasz cos w tym kierunku

moge posluzyc rada jak to ogarnac

Joanna · **Dołączył(a):** 26 lip 2006, 15:41 **Posty:** 6341

Nie mam co dzialac, bo rodzice i tak nie pomoga.

Shawn Carter

hmmm, a znajomi

na poczatek musisz sie dostac do pezydenta miasta lub burmistrza swojej gminy, uderzac w sprawe od samej gory, najlepiej jakbys mogla sie z nim spotkac oko w oko i przedstawic mu swoj problem( osobiscie tak zrobilem ) miasta maja na to fundusze

Joanna · **Dołączył(a):** 26 lip 2006, 15:41 **Posty:** 6341

Tyle, ze ja mieszkam w domu, a znajomi hmm co oni moga w porownaniu z tym, ze rodzice nie pozwola? Nic.

marcintetra

mi to brakuje v12 w amerykanskim wydaniu :wink:

Daisy · **Dołączył(a):** 4 sie 2006, 13:08 **Posty:** 286

Cytuj:

Tyle, ze ja mieszkam w domu, a znajomi hmm co oni moga w porownaniu z tym, ze rodzice nie pozwola? Nic.

Strasznie to smutne co piszesz. I denerwujące tak poza tym. :evil:

Przecież jesteś ich dzeckiem i Twoje dobro powinno sie dla nich liczyć. To że to szansa dla ciebie chociażby na bezproblemowe wyjście na podwórko lub po prostu z domu gdziekolwiek. Łapki opadają :evil:

kris

Potrzeby pewnie by były i są wielkie jedne realne drugie raczej w sferze marzeń , ze sfery marzeń chciałbym wstać i móc chodzić , a te realne to samochód a dokładnie wymiana bo mam ale potrzebuje remontu ale jak dobrze przekalkulować to nie opłaca się , może jeszcze jakiś czas pojeździ , takie coś jak samochód naprawdę zmienia życie „ on” , bliskiej osoby ale takie bliskie nie jak bliska rodzina tylko takiej jeszcze bliższej :twisted:

ale to też częściowo zaliczył bym do marzeń bo sam do końca nie wiem co bym chciał :?:

Hator

Witam a mi brakuje zrozumienia między moim Ja a cialem i rzeczywistoscią.Zdarzaja sie momenty kiedy takie porozumienie następuje wowczas czuje sie wolna i wyzwolona ale bywa to rzadko pozdrawiam

Joanna · **Dołączył(a):** 26 lip 2006, 15:41 **Posty:** 6341

Daisy napisał(a):

Przecież jesteś ich dzeckiem i Twoje dobro powinno sie dla nich liczyć. To że to szansa dla ciebie chociażby na bezproblemowe wyjście na podwórko lub po prostu z domu gdziekolwiek. Łapki opadają

Co zrobic, rodzice uwazaja, ze jak tego nie widac, ze jestem chora to tak jakbym nie byla. Tata moze i bylby sklonny pomoc, ale matka to watpie, bo by gadala, ze sasiedzi beda gadac i takie tam, ech.

Katarzyna Metzger

Joasiu musisz być silna. Pamietaj ze maz kogoś kto zawsze ci pomoze i nas. A czase tak jest że rodzice czegos nie wiedzą, albo nie mówia bo mysla, że sie to wie... bez gadania. :roll:

Joanna · **Dołączył(a):** 26 lip 2006, 15:41 **Posty:** 6341

Dziekuje Kasiu, kazdego dnia staram sie byc silna i robic swoje mimo, ze moze sie to komus nie podobac. Po prostu walcze.

Katarzyna Metzger

Joanna napisał(a):

Dziekuje Kasiu, kazdego dnia staram sie byc silna i robic swoje mimo, ze moze sie to komus nie podobac. Po prostu walcze.

I tak trzymaj.
Ja bym wszystkich rodziców wysłała na terapie, zeby sie nauczyli rozmawiac. Jestem w szoku po obejrzenu probramu Ewy Drzyzgi jak mozna mieszkac z dzieckiem i niw zauwazyc ze jet w 7 miesiadzu ciaży??????????? Moja mama jak siostra zaszła w ciaze kapła sie po tygodniu...

Joanna · **Dołączył(a):** 26 lip 2006, 15:41 **Posty:** 6341

Niektorzy rodzice przechodza obojetnie obok swoich dzieci, maja swoje zycie, a jak dzieci wchodza w dorosly wiek, to juz sie nimi mniej przejmuja, chociaz sa tez wyjatki.

kris

Dzisiaj bym sobie potańczył , choć nie byłem nigdy wirtuozem tańca to bym sobie poszalał w rytmach samby :bravo: