Trudno uwierzyć, że ta historia wydarzyła się naprawdę. Niepełnosprawna Holenderka, Monique van der Vorst, która jeszcze na igrzyskach paraolimpijskich w Pekinie w 2008 roku cieszyła się zdobycia medali w sprincie na wózku inwalidzkim, odzyskała czucie w nogach! Lekarze twierdzili, że nigdy nie będzie chodzić.

Na jednym z treningów, jadąc na wózku inwalidzkim zderzyła się z kolegą i trafiła do szpitala, gdzie zaczęła odzyskiwać czucie w sparaliżowanych nogach.

- Po wypadku zaczęłam mieć skurcze nóg. Przestraszyło mnie to, nie wiedziałam, co się dzieje. Mój stan pogorszył się, ale pewnego dnia poczułam lekkie swędzenie w lewej nodze - wyznała Monique na łamach portalu sport.cas.sk.

Po kilku miesiącach ciężkiej rehabilitacji stał się cud. Monique mogła zostawić wózek i stanąć na własnych nogach. Lekarze nie potrafią wytłumaczyć jej przypadku.

- Uczucie, że po tylu latach na wózku inwalidzkim mogę chodzić jest to po prostu nie do opisania. Na wszystko patrzy się nagle z zupełnie innej perspektywy - stwierdziła uzdrowiona zawodniczka.

Dzięki nieoczekiwanemu odzyskaniu pełni zdrowia, Monique przestała marzyć o tym, żeby za dwa lata powalczyć o złoty medal na igrzyskach paraolimpijskich w Londynie. Teraz ma inne marzenia. Jest gotowa nadal ciężko trenować i rywalizować, ale tym razem z pełnosprawnymi sportowcami. Holenderka planuje przebiec maraton.

Monique na igrzyskach paraolimpijskich w Pekinie zdobyła dwa srebrne medale w sprincie na wózkach inwalidzkich. Zdobywała też trzykrotnie mistrzostwo świata.

Źródło: sport.wp.pl
-------------
Mój komentarz:
Oby więcej takich przypadków! Ta historia jest przykładem, że nigdy nie należy tracić nadziei, nawet, jeśli odbierają nam ją lekarze. Gratulacje Monique!

_________________
Piszę poprawnie po polsku.

Dlaczego w artykule w ogóle nie ma wzmianki o tym, na co Monique chorowała, że nie mogła chodzić o własnych siłach?

to jest dziwna sprawa (tzn trudna do wyjaśnienia) ale tu masz więcej napisane i precyzyjniej http://www.sport.pl/kolarstwo/1,64993,8 ... awnej.html

a do do komentarza zgadzam się z Niepokorną

_________________
"[b]tak tak - tam w lustrze
to niestety ja
tak tak - ten saaaaam
[/b] - Grzegorz Ciechowski - "tak tak to ja"

To musiał być cud. Nie da się inaczej nazwać tego, co się stało. życzę jej dalszych sukcesów na nowej sportowej drodze Oby mogła dalej osiągać nowe sukcesy

_________________
http://www.muzykamarcina.yoyo.pl
Wińcie grzech, nie grzesznika. Wińcie kawę, nie Komurina!

Tak, to jest naprawdę Wielki Cud.
Życzę tej Pani duzo, dalszych sukcesów, nie tylko sportowych.

_________________
Pozdrawiam, Robert.