W temacie tym proponuję rozmowy o chorobach oczu lub schorzeniach, jesli ktoś z Nas ma problem z oczami piszcie o badaniach, dolegliwościach, leczeniu .......
Astygmatyzm – inaczej niezborność oka - to wada, która polega na niejednakowym załamywaniu światła w płaszczyznach położonych względem siebie pod kątem 90 stopni. Astygmatyzm, zwłaszcza dużego stopnia, ma najczęściej charakter wrodzony i związany jest z nieprawidłowym ukształtowaniem rogówki. Prawidłowo zbudowana rogówka powinna mieć kształt prawie kulisty o średnicy poziomej większej o około 0,5.
Krótkowzroczność (myopia) - jest wadą, w której siła łamiąca układu optycznego oka jest zbyt duża i obraz powstaje nie na siatkówce, lecz przed nią. Osoba z tą wadą widzi dobrze obiekty znajdujące się blisko. Krótkowzroczność koryguje się szkłami wklęsłymi (rozpraszającymi), tzw. minusami.
Nadwzroczność (hyperopia) - jest wadą, w której z powodu zbyt słabej siły łamiącej lub/i mniejszej gałki ocznej obraz powstaje nie na siatkówce, lecz poza nią. Efektem jest nieostre widzenie przedmiotów znajdujących się zarówno blisko, jak i daleko. Nadwzroczność wzrasta wraz z wiekiem. W celu poprawy ostrości widzenia stosuje się okulary korekcyjne lub soczewki kontaktowe (skupiające, tzw. plusy). Brak korekcji tej wady u dzieci może prowadzić do powstania tzw. zeza akomodacyjnego.
Starczowzroczność – związana jest z osłabieniem akomodacji i pojawia się zwykle u osób po 40. roku życia. Pierwszym objawem, zwłaszcza wieczorem, przy gorszym oświetleniu jest rozmywanie się liter. Konieczne staje się założenie okularów korekcyjnych do czytania.
Zez - nieprawidłowe ustawienie gałek ocznych oraz współistniejące zaburzenia widzenia. W prawidłowych warunkach obie gałki poruszają się zgodnie w różnych kierunkach dzięki synchronicznemu działaniu mięśni odpowiedzialnych za poruszanie oczami. W czasie patrzenia odruchowo ustawiamy wzrok tak, aby obraz przedmiotu padał na plamkową część siatkówki równocześnie w obu oczach. W przypadku zeza oś gałki nie pokrywa się z osią widzenia. Obraz nie pada na plamkę, ale w jej sąsiedztwie, skutkiem czego powstaje w plamce mroczek punktu fiksacji i rozwija się tzw. niedowidzenie (amblyopia). Niedowidzenie może również powstać przy dużej różnicy refrakcji obu oczu. Rozróżnia się dwa podstawowe rodzaje zeza: zbieżny (częściej występujący) i rozbieżny. Zdarza się również, że oko zezujące może być ustawione w górę lub w dół. Zez może dotyczyć jednego albo naprzemiennie obu oczu, przy czym w tym drugim przypadku najczęściej zachowana jest prawidłowa ostrość wzroku obu oczu, natomiast przy zezie jednego oka, oko zezujące przeważnie widzi znacznie gorzej. Leczenie zeza polega na przywróceniu prawidłowego ustawienia oczu poprzez dobranie odpowiednich szkieł korekcyjnych, głównie w zezie akomodacyjnym lub przez zabieg operacyjny. Im wcześniej rozpoczniemy leczenie, zwłaszcza niedowidzenia, tym lepsze będą efekty (najlepiej do 6. roku życia).
Zaburzenie rozpoznawania barw - może ono być wrodzone lub nabyte. Cierpi na nie, w różnym stopniu, 8% mężczyzn i 0,5% kobiet. Daltonizm, czyli całkowity brak rozpoznawania barw, występuje niezmiernie rzadko i jest uwarunkowany genetycznie. Zwykle wiąże się z niedorozwojem czopków siatkówki i łączy się ze znacznym obniżeniem ostrości wzroku i światłowstrętem. Najczęściej występuje protanopia lub deuteranopia polegająca na zaburzeniu widzenia barw w osi czerwono-zielonej. W większości przypadków osoby źle rozróżniające barwy od urodzenia nie zdają sobie sprawy z istnienia tej wady, gdyż ostrość wzroku zwykle jest u nich prawidłowa.
Jaskra - choroba oczu prowadząca do postępującego i nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego i co za tym idzie pogorszenia lub utraty wzroku. Do uszkodzenia nerwu wzrokowego najczęściej dochodzi w wyniku nadmiernego wzrostu ciśnienia wewnątrz gałki ocznej.
Rodzaje jaskry:
jakra prosta
jaskra z normalnym ciśnieniem śródgałkowym
jaskra wtórna
jaskra z otwartym kątem przesączania
jaskra z zamkniętym kątem
jaskra ostra - pojawia się w wyniku gwałtownego zamknięcia kąta przesączania. Dochodzi do nagłego wzrostu ciśnienia śródgałkowego. Chory widzi charakterystyczne tęczowe koła, odczuwa silne bóle oka (oczu) i głowy, nudności, wymiotuje i obficie się poci. Występuje zwolniona akcja serca. W wyniku badania okulistycznego można stwierdzić znaczne obniżenie ostrości wzroku, przekrwienie żylne gałki ocznej, obrzęk rogówki, spłycenie komory przedniej, rozszerzenie i nieruchomość źrenicy, przekrwienie lub zatarcie rysunku tęczówki, a także czasem białawe plamki pod powierzchnią torebki soczewki (plamy Vogta). Z powodu nieprzejrzystości ośrodków optycznych, dno oka jest niewidoczne.
jaskra podostra - kąt przesączania nie jest zamknięty całkowicie, wobec czego ciśnienie śródgałkowe nie jest tak wysokie jak w przypadku ataku jaskry ostrej. Występują objawy w postaci kół tęczowych i obniżenia ostrości widzenia, jednakże są to objawy okresowe i poza nimi badanie czynności i hydrodynamiki oczu może nie wykazać odchyleń od stanu prawidłowego (wąski kąt przesączania stwierdzić można jedynie gonioskopowo). W przebiegu długotrwałej jaskry podostrej w kącie przesączania wytwarzają się zrosty, które doprowadzają do zmian destrukcyjnych, stałego wzrostu ciśnienia śródgałkowego, zmian w polu widzenia i zwyrodnień w nerwie wzrokowym. Leczenie zachowawcze w ostrym napadzie jaskry ma na celu odblokowanie kąta przesączania (najskuteczniejszym i najbardziej popularnym lekiem jest pilokarpina). Jeżeli pomimo leczenia ostry napad jaskry nie zostanie opanowany, należy bezzwłocznie wykonać operację przeciwjaskrową.
jaskra barwnikowa
Światłowstręt - nadwrażliwość oka na światło, objawia się najczęściej odruchowym mrużeniem powiek. Może być objawem schorzeń tęczówki, zapalenia spojówek, zranień rogówki, niektórych chorób zakaźnych jak na przykład odry, wścieklizny, zaniku czopków (achromatopsja). Może też występować jako jeden z objawów przy silnych osłabieniach organizmu spowodowanych dowolnymi przyczynami (np. zatrucie), a nawet w migrenie.
Zaćma (katarakta - łac. cataracta) - choroba prowadząca do zmętnienia soczewki, jest jedną z przyczyn ślepoty, występuje głównie u osób starszych po 60 roku życia.
Przyczyny choroby:
starzenie się soczewki
cukrzyca
różyczka lub toksoplazmoza w okresie płodowym
przewlekłe zapalenie błony naczyniowej oka
urazy gałki ocznej
promieniowanie
czynniki toksyczne
czynniki genetyczne
niektóre leki np. sterydy
Objawy:
występuje przymglone widzenie, aż do całkowitej utraty wzroku
zaburzenia w ocenie odległości
pogorszenie ostrości wzroku
zez lub oczopląs (u dzieci)
zaburzenia w poruszaniu lub samoobsłudze (u starszych)
Zaćma może być jedno lub obustronna. Zaćmę jednostonną łatwo przeoczyć lub zbagatelizować.
Oczopląs - (łac. nystagmus) – objaw wrodzony lub wywołany niektórymi chorobami, polegający na mimowolnych, rytmicznych oscylacjach gałek ocznych. Drgania mogą być w kierunku pionowym, poziomym lub rotacyjne, mogą być stałe lub zmieniać się zależnie od kierunku spojrzenia. Oczopląs związany jest z uszkodzeniem sensorycznym (obustronne bardzo słabe widzenie, np. achromatopsja) i/lub motorycznym (zez). Do głównych typów oczopląsu zaliczyć możemy oczopląs wahadłowy, gdy oczy wychylają się rytmicznie w obie strony w jednakowym czasie oraz oczopląs skaczący, występujący wtedy, gdy ruch oczu w jedną stronę jest szybszy niż w drugą (jego kierunek określa się zależnie od kierunku fazy szybkiej).
http://www.pzn.intertele.pl/index.php?id=8