Wyobraźcie sobie że Wy lub Wasi partnerzy/partnerki nie możecie mieć dzieci. Jakie wówczas wybrali(ły)byście rozwiązanie?- zachęcam do głosowania w ankiecie.

Ja jako pierwszy powiem, że zdecydowanie wybrałbym adopcję dziecka a uzasadnienie takiego wyboru jest trywialne- sporo jest osieroconych dzieci które czekają na to żeby je ktoś pokochał i przygarnął.

Jak można in vitro to in vitro.

_________________
"Tylko dwie rzeczy są nieskończone: wszechświat oraz ludzka głupota, choć nie jestem pewien co do tej pierwszej."
Albert Einstein

Adopcja to nie to samo co in vitro.

Droga to adopcji jest dość długa - formalności dużo- spotkań z psychologami, zbieranie opinii, ... itp itd
Wybrałabym to drugie rozwiązanie...

_________________
Pomóżmy : http://www.mikolajek.bnx.pl/viewpage.php?page_id=6

Ja jak byłam zdrowa to zawsze chciałam i swoje czy to in vitro czy naturalnie jak się da i adoptowane. No teraz to już po ptokach.

_________________
"Tylko dwie rzeczy są nieskończone: wszechświat oraz ludzka głupota, choć nie jestem pewien co do tej pierwszej."
Albert Einstein

Jak to??

W ankiecie brakuje opcji - w ogóle zrezygnowałbym/zrezygnowałabym z dziecka. Dla niektórych ludzi naturalnie poczęte dziecko może być jedyną opcją i jeżeli nie będzie to możliwe, to nie będą szukać alternatyw.

Wiek swój mam. Jestem niepełnosprawna i bardziej głucha od pnia, po chorobie nowotworowej. Swoich genów nie chcę przekazywać, a do adopcji nawet ja sobie bym nie dała

_________________
"Tylko dwie rzeczy są nieskończone: wszechświat oraz ludzka głupota, choć nie jestem pewien co do tej pierwszej."
Albert Einstein

Myślę jak Mateo. Jest wiele bezdzietnych i szczęśliwych małżeństw.
Ale jeśli po wielu latach małżeństwa obudziło się pragnienie posiadania dziecka w ogóle, to wchodziłaby w rachubę tylko i wyłącznie adopcja.

_________________
...ciemność zapada wtedy, gdy człowiek usiłuje być światłem dla samego siebie...

W Ankiecie brakuje opcji , zrezygnowałbym/zrezygnowała z dziecka

Adopcja czy Inwit-ro, - bardzo dobrze ,że istnieje możliwość wyboru, ludzie którzy decydują się na adopcję, muszą nastawić się na różne przeciwności związane z biurokracją z której nasz kraj wręcz słynie , poza tym trzeba pamiętać że są pary ,które adopcji sobie nie wyobrażają , skoro nauka umożliwia takie rozwiązania to jak najbardziej jestem za.

W czasie,gdy ja starałam się o dziecko,in-vitro nie było osiągalne dla zwyczajnych par,zdecydowaliśmy się na adopcję.Może mieliśmy pecha,ale nie było to najszczęśliwsze posunięcie.Napewno nie byliśmy odpowiednio do tego przygotowani,nie było żadnych psychologów,nikt nas nie uprzedził z czym adopcja się wiąże.Dziecko 6 letnie "dostaliśmy"prawie "z marszu".Były ogromne problemy wychowawcze,ale szczęśliwie udało nam się przez to wszystko przebrnąć i dziś mamy cudowną 4 letnią wnuczkę.I wracając do tematu, dziś nie zdecydowałabym się na tak nieprzygotowaną adopcję, zdecydowanie wybrałabym in-vitro.

Jakby była możliwośc in-vitro to tak ale narazie pozostaje adopcja.

_________________
Żadna droga nie jest trudna, gdy idziemy razem...