wiem że ktoś kto to przeczyta stwierdzi że ja wpadam w ekshibicjonizm jednak ja takie rzadko piszę. jednak czuję że muszę sie podzielić moim dziełem

Późną nocą idę spać. Trzeba wcześnie się obudzić
To ostatnie sekundy. Potem ojciec szykuje samochód i mogę nigdy nie wrócić.
Dziwne jest że za 10 lat przytrafi mi się najgorsza tragedia
Będzie mi się zdawało że jestem w encyklopediach.

Potem zmiana języka trzeba przestać się asymilować
I nie zdawać sobie sprawy że można dwoma językami symulować
13 lat będę mógł zmarnować
Ci obcy ludzie nie będą wiedzieli że frankofilia to normalna sprawa
W tym kraju takie rzeczy na istnienie nie mają prawa.
Wiem że dziadek na tym ubolewa że taki jestem jednak ja będę sobą.
I je m en fous że ktoś będzie z tym obcować jak z chorobą
.
Ale czy mogę marzyć o w powrocie?
Czy jak się znajdę we Francji to będzie po kłopocie?
Nadzieja zawsze jest byle żeby znowu się nie zawieść
Oby mnie nie zaskoczyła jakaś zła wieść
Która pokrzyżowała by moje plany
Inaczej będzie powtórka z rozrywki
I będę czuł się jak na haju czyli jakbym był naćpany


A teraz cofam się w czasie we śnie
i widzę matkę oraz brata
Przed wyjazdem do francji .
i proszę matkę
oraz swego przyszłego kata
żeby w tamtym kraju zostali bo może się skończyć tragicznie
I to że chce usunąć to z mego życia jest chyba logiczne
A Teraz to oszukać czas jest nierealne. mogę żyć tylko nadzieją
Że mój czas w tym kraju minie i czasy się na lepsze zmienią